เชือกกระโดดถ่วงน้ำหนักสำหรับมือใหม่: วิธีเลือกน้ำหนักและเชือกที่เหมาะสม

เชือกกระโดดถ่วงน้ำหนัก สำหรับผู้เริ่มต้น: เริ่มเบาๆ แล้วเพิ่มภาระ

ผู้เริ่มต้นส่วนใหญ่ไม่จำเป็นต้องใช้เชือกที่หนักกว่านี้ พวกเขาต้องการอันที่เบากว่าซึ่งสามารถหมุนได้ด้วยข้อมือเป็นเวลาหนึ่งนาทีเต็ม ตัดให้สูงได้เอง และมีด้ามจับที่หมุนได้

ลองนึกภาพเซสชันแรกด้วยเชือกผิด คุณแกะกล่องโมเดลน้ำหนัก 2 ปอนด์ กระโดดเป็นเวลาสี่สิบวินาที และแขนของคุณล็อค ข้อศอกของคุณหลุดออกจากซี่โครง คุณกระโดดจากพื้นสี่นิ้วแทนที่จะเป็นหนึ่งนิ้ว และเชือกก็ไปจับหน้าแข้งของคุณ ไม่มีอะไรที่นี่เป็นปัญหาด้านฟิตเนส มันเป็นปัญหาเรื่องน้ำหนัก

คำตอบที่ใช้ได้จริงต้องมาก่อน: สำหรับเชือกถ่วงน้ำหนักเส้นแรก ให้มองหาน้ำหนักรวม 0.5 ปอนด์ (ประมาณ 227 กรัม) ถึง 1 ปอนด์ (ประมาณ 454 กรัม) สาย PVC ประมาณ 6 ถึง 8 มม. ความยาวแบบปรับได้ และด้ามจับแบบหมุนได้ เชือกที่มีน้ำหนัก 1.5 ปอนด์ขึ้นไปถือเป็นการซื้อครั้งที่สอง ไม่ใช่จุดเริ่มต้น

จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อเชือกรับน้ำหนัก

เชือกถ่วงน้ำหนักจะหมุนช้าลง และข้อเท็จจริงข้อเดียวนั้นขับเคลื่อนทุกสิ่งทุกอย่างเกี่ยวกับความรู้สึกของมัน

• ข้อเสนอแนะ. คุณจะรู้สึกได้ถึงเชือกที่ลอดอยู่ใต้ฝ่าเท้า ซึ่งช่วยให้มือใหม่หาจังหวะได้โดยไม่ต้องจ้องมองพื้น
• จังหวะ. เชือกที่ช้าช่วยให้คุณซื่อสัตย์ คุณไม่สามารถเร่งเลี้ยวได้ ดังนั้นคุณจึงหยุดกระโดดสูงเกินไปและหยุดลงด้วยเท้าแบน
• การทำงานของกล้ามเนื้อ เชือกที่หนักกว่าจะเพิ่มความต้องการไหล่ ปลายแขน และการยึดเกาะ ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมรุ่นถ่วงน้ำหนักจึงครองวงจรการเผาผลาญไขมันและการปรับสภาพ
• ความเหนื่อยล้า. น้ำหนักเดียวกันกับที่เพิ่มการสะท้อนกลับจะทำให้การยึดเกาะของคุณหมดภายในหนึ่งนาทีหากเชือกหนักเกินไปสำหรับระดับของคุณ

ตำแหน่งที่น้ำหนักมีความสำคัญพอๆ กับน้ำหนักที่มีอยู่ ด้ามจับที่หนักช่วยให้หมุนได้เร็วและแน่นแต่ลงโทษการยึดเกาะ เชือกหนักหรือเชือกที่มีปลอกถ่วง หมุนช้าๆ แล้วดันงานเข้าไปที่ไหล่และหลังส่วนบน ผู้เริ่มต้นมักจะทำได้ดีกว่าด้วยน้ำหนักของสายไฟ เนื่องจากส่วนโค้งที่ช้ากว่าจะอ่านและเวลาได้ง่ายกว่า

หากคุณไม่สามารถหมุนเชือกด้วยข้อมือได้เป็นเวลาหนึ่งนาทีเต็ม แสดงว่าเชือกนั้นหนักเกินกว่าที่เทคนิคของคุณจะแบกได้ ปล่อยวงเวทก่อนที่คุณจะทิ้งนิสัย

จับคู่น้ำหนักเชือกกับจัมเปอร์

สายรัดน้ำหนักไม่ใช่ฉลากทางการตลาด แต่ละคนจะเปลี่ยนว่าใครออกกำลังกายเสร็จและใครเลิกออกกำลังกายเมื่อถึงเวลาสองนาที

ตัวกรองแบบธรรมดาใช้งานได้จริง หากคุณไม่ได้กระโดดเชือกเป็นประจำในปีที่ผ่านมา ให้เริ่มที่ 0.5 ถึง 0.75 ปอนด์ หากคุณฝึกแบบยกน้ำหนักสามครั้งขึ้นไปต่อสัปดาห์ 1 ปอนด์ก็ถือว่าสมเหตุสมผล เด็กและใครก็ตามที่มีน้ำหนักต่ำกว่า 45 กก. ควรมีน้ำหนักอยู่ที่หรือต่ำกว่า 0.5 ปอนด์ โดยที่เป้าหมายคือการเรียนรู้ถึงการเลี้ยวมากกว่าการสร้างภาระ

เชือกเผาผลาญไขมันแบบถ่วงน้ำหนัก TS48 อยู่ภายในวงดนตรีสำหรับผู้เริ่มต้น และสร้างขึ้นสำหรับชุดปรับสภาพระยะสั้นและทำซ้ำได้ แทนที่จะใช้เซสชันที่มั่นคงเป็นเวลานาน

ที่จับ สายไฟ และความยาว: รายละเอียดที่ผู้เริ่มต้นแจ้งให้ทราบล่าช้า

เส้นผ่านศูนย์กลางของสายไฟและวัสดุ

มือใหม่ไม่ค่อยคิดถึงเส้นผ่านศูนย์กลางของสายไฟ แล้วสงสัยว่าทำไมเชือกถึงต่อย สายไฟ PVC ขนาด 6 ถึง 8 มม. เป็นตัวเลือกปกติสำหรับงานมือใหม่ที่มีน้ำหนักมาก: หนักพอที่จะสัมผัสได้ และนุ่มพอที่จะลงผิดจังหวะทำให้เกิดรอยช้ำแทนที่จะเป็นรอยดาม สายเคเบิลเหล็กเคลือบ 2.5 ถึง 3 มม. เป็นของการฝึกความเร็ว และอะไรก็ตามที่สูงกว่า 8 มม. จำเป็นต้องมีระยะห่างจากพื้นมากกว่าข้อเสนอของห้องที่มีเพดานต่ำ

เส้นผ่านศูนย์กลางด้ามจับและด้ามจับ

เส้นผ่านศูนย์กลางด้ามจับระหว่างประมาณ 26 ถึง 32 มม. เหมาะกับมือของผู้ใหญ่ส่วนใหญ่ ในขณะที่เด็กทำได้ดีกว่าที่ขนาดไม่เกิน 28 มม. ที่จับฟองน้ำและโฟมจะอยู่ได้เมื่อฝ่ามือมีเหงื่อออก ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้ด้ามจับนี้เป็นที่นิยมในกลุ่มผู้เริ่มต้นและวัยเรียน ยางช่วยให้การกัดแน่นขึ้นและคงตำแหน่งไว้ระหว่างเซตที่รวดเร็ว โดยต้องเสียการเสียดสีบ้างในระยะยาว การยึดเกาะมักเป็นสิ่งแรกที่ล้มเหลวในชุดอุปกรณ์สำหรับผู้เริ่มต้น ดังนั้นการเลือกด้ามจับจึงไม่ใช่เรื่องสวยงาม

เพื่อความรู้สึกกระชับยิ่งขึ้นโดยไม่ต้องรับน้ำหนักเพิ่ม เชือกจับยางถ่วงน้ำหนักที่มีขนาดมือเล็กกว่าถือเป็นตัวเลือกตรงกลางที่เหมาะสม

ความยาวและการหมุน

ยืนตรงกลางสายแล้วดึงที่จับขึ้น สำหรับมือใหม่ ส่วนบนของด้ามจับควรอยู่ระหว่างหน้าอกส่วนล่างและรักแร้ ยาวเล็กน้อยปลอดภัยกว่าสั้นเล็กน้อย เพราะเชือกสั้นจะทำให้กระโดดได้สูงขึ้นและหมุนเร็วขึ้นก่อนที่เทคนิคของคุณจะสามารถรองรับได้ จากนั้นตรวจสอบแกนหมุน: สายไฟควรหมุนอย่างอิสระภายในด้ามจับโดยหมุนได้ 360 องศา เชือกที่หมุนได้อย่างแข็งทื่อจะบิดเชือก และเชือกที่บิดงอจะรับเท้าของคุณไม่ว่าคุณจะกระโดดได้ดีแค่ไหนก็ตาม

สี่สัปดาห์บนทางลาด

เป้าหมายของเดือนแรกคือความทนทานต่อเส้นเอ็น ไม่ใช่แคลอรี่ น่องและเอ็นร้อยหวายจะปรับตัวช้ากว่าปอดและหัวใจ ดังนั้นตารางนี้จึงยังคงระมัดระวัง

1. สัปดาห์ที่ 1. หกรอบ ครั้งละ 30 วินาที พัก 45 วินาที สามเซสชัน หยุดแต่ละรอบในขณะที่คุณยังรู้สึกสดชื่น
2. สัปดาห์ที่ 2. แปดรอบ ครั้งละ 40 วินาที พัก 40 วินาที ยังคงเป็นสามเซสชัน
3. สัปดาห์ที่ 3. หกรอบ 60 วินาทีและพัก 45 วินาที เพิ่มเซสชั่นที่สี่หากน่องรู้สึกดีในวันถัดไป
4. สัปดาห์ที่ 4. ห้ารอบ ครั้งละ 90 วินาที พัก 60 วินาที โดยใช้เชือกที่หนักกว่าสำหรับสองหรือสามรอบเท่านั้น

คำเตือน: ความแน่นของน่องในช่วงสองสัปดาห์แรกถือเป็นเรื่องปกติ อาการปวดเฉียบพลันตามเส้นเอ็นหรือปวดต่อเนื่องเช้าวันรุ่งขึ้นไม่ใช่ ลดปริมาตรลงหนึ่งในสามและตรวจสอบพื้นผิวและรองเท้าของคุณอีกครั้งก่อนที่จะเพิ่มน้ำหนัก

การนับช่วยได้มากกว่าที่คิด รอบที่ให้ความรู้สึกเหมือนกันมักจะแตกต่างกันประมาณ 20 หรือ 30 รอบ และช่องว่างนั้นคือจุดที่ความคืบหน้าซ่อนอยู่ ตัวนับแบบกลไกที่ด้ามจับเป็นตัวเลือกที่ง่ายที่สุด ในขณะที่รุ่นอิเล็กทรอนิกส์จะเพิ่มตัวจับเวลาและการประมาณแคลอรี่ รายละเอียดของนี้ นับเชือกกระโดด อธิบายว่าตัวเลขใดควรค่าแก่การไว้วางใจ

เมื่อรู้สึกว่าถูกควบคุมด้วยเชือกเบาใน 90 วินาที เชือกเส้นที่สองที่หนักกว่าก็จะเข้ามาแทนที่ เชือกรับน้ำหนักรุ่น TS56 สร้างขึ้นสำหรับบล็อกที่โหลด 30 ถึง 45 วินาที

พร้อมรับน้ำหนักที่มากขึ้น เมื่อ: คุณสามารถหมุนเชือกโดยใช้ข้อมือ ไม่ใช่ไหล่ เป็นเวลา 90 วินาที และความสูงของการกระโดดจะต่ำกว่าสองนิ้ว หากพังอย่างใดอย่างหนึ่ง ให้คงน้ำหนักปัจจุบันไว้อีกสองสัปดาห์

ข้อผิดพลาดที่ปรากฏในเดือนแรก

ปัญหาของผู้เริ่มต้นเกือบทุกปัญหามีสาเหตุมาจากสาเหตุเหล่านี้ และแต่ละปัญหาสามารถแก้ไขได้ง่าย

• เริ่มหนักเกินไป เชือกหนัก 2 ปอนด์ในสัปดาห์ที่หนึ่ง เปลี่ยนนิสัยสิบนาทีให้เป็นการต่อสู้สามนาที
• หมุนด้วยแขน วงแขนใหญ่ไหม้ไหล่ เลี้ยวมาจากข้อมือ ข้อศอกใกล้กับซี่โครง
• กระโดดสูงเกินไป ระยะห่างหนึ่งถึงสองนิ้วก็เพียงพอแล้ว สิ่งใดเพิ่มเติมจะทวีคูณแรงลงจอดในทุก ๆ การทำซ้ำ
• โดยไม่สนใจพื้นผิว การออกกำลังกายบนคอนกรีตสามสิบนาทีต่อวันเป็นวิธีที่รวดเร็วในการลดอาการปวดหน้าแข้งและส้นเท้า ไม้ ยาง หรือสนามกีฬาก็เมตตากว่า
• กำลังเร่งไทม์ไลน์. การกระโดดรายวันเป็นเวลาสองสัปดาห์ตามด้วยการหยุดหนึ่งเดือนไม่ได้ช่วยอะไรเลย แต่จะสูญเสียสัปดาห์ละสามครั้งเป็นเวลาหกสัปดาห์

สัญญาณอันตราย: ความเจ็บปวดที่แหลมคม ข้างเดียว หรือแย่กว่านั้นในเช้าวันรุ่งขึ้นถือเป็นสัญญาณหยุด ไม่ใช่ความท้าทาย งานที่มีน้ำหนักเพิ่มภาระและเส้นเอ็นไม่ต่อรอง

ก่อนที่คุณจะซื้อ: รายการตรวจสอบสั้น ๆ

รายละเอียดสี่หรือห้าข้อเป็นตัวตัดสินว่าเชือกมือใหม่จะอยู่รอดในเดือนแรกได้หรือไม่

• น้ำหนักรวม 0.5 ถึง 1 ปอนด์สำหรับผู้ใหญ่ หรือต่ำกว่า 0.5 ปอนด์สำหรับเด็ก
• ความยาวปรับได้ครอบคลุมสายไฟประมาณ 2.4 ถึง 3 ม. เชือกจึงขยายไปพร้อมกับจัมเปอร์
• แกนหมุนที่หมุนได้เต็ม 360 องศา โดยไม่สะดุด
• ด้ามจับมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 26 ถึง 32 มม. ผลิตจากวัสดุที่ช่วยยึดเกาะเมื่อเปียก
• เส้นผ่านศูนย์กลางสายไฟ 6 ถึง 8 มม. สำหรับงานมือใหม่แบบถ่วงน้ำหนัก

ข้อมูล: น้ำหนักคือผลรวม ไม่ใช่พาดหัว เชือกที่ขายเป็น "1 ปอนด์" อาจนับเฉพาะที่จับเท่านั้น เชือกเท่านั้น หรือทั้งสองอย่าง ถามหรือชั่งน้ำหนักเชือกด้วยตัวเองก่อนเปรียบเทียบผลิตภัณฑ์สองรายการ

ผู้ซื้อที่จัดหาโรงเรียน สโมสร หรือสายการค้าปลีกจะตรวจสอบรายการเดียวกันจากอีกด้านหนึ่ง ฮาร์ดแวร์ที่มีความยาวสม่ำเสมอ การจับยึดขั้นสุดท้ายในแต่ละชุด และแกนหมุนที่ทนทานต่อการหมุนนับพันครั้งมีความสำคัญมากกว่าหนึ่งตัวอย่างที่ดี เชือกที่สร้างขึ้นภายในบริษัท ตั้งแต่การทำแม่พิมพ์และการฉีดขึ้นรูปไปจนถึงการประกอบและการพิมพ์พื้นผิว ช่วยให้รักษาปริมาตรให้สม่ำเสมอได้ง่ายขึ้น และ การฝึกกระโดดเชือก ซึ่งครอบคลุมรุ่นเริ่มต้นรุ่นเบาอยู่แล้วผ่านเชือกปรับสภาพที่รับภาระ ช่วยขจัดการคาดเดาส่วนใหญ่ออกจากลำดับแบบผสม

เวอร์ชันสั้น

สำหรับมือใหม่ เชือกถ่วงน้ำหนักที่เหมาะสมคือเชือกที่เบาที่สุดซึ่งให้การตอบสนองที่เป็นประโยชน์: 0.5 ถึง 1 ปอนด์สำหรับผู้ใหญ่ เชือกมีน้ำหนักมากกว่าด้ามจับที่หนักมาก แกนหมุนแบบลูกปืน และความยาวที่ยาวตั้งแต่อกส่วนล่างถึงรักแร้ ฝึกสัปดาห์ละสามครั้ง รักษารอบให้สั้น และเพิ่มน้ำหนักหลังจากรู้สึกว่าควบคุมได้ 90 วินาทีเท่านั้น เชือกหนักเป็นเครื่องมือที่คุณได้รับ ไม่ใช่ทางลัดที่คุณซื้อ และผู้เริ่มต้นที่มีน้ำหนักเริ่มต้น 0.5 ปอนด์ มักจะเป็นคนที่ยังคงกระโดดในเดือนที่หก