เชือกกระโดดถ่วงน้ำหนักสำหรับบาสเก็ตบอล: การเลือกน้ำหนัก เชือก และด้ามจับ

เชือกกระโดดถ่วงน้ำหนักสำหรับบาสเก็ตบอล: สิ่งที่ถ่ายทอดสู่สนามได้จริง

คู่มือการทำงานสำหรับผู้เล่น โค้ช และผู้ซื้ออุปกรณ์ในการตัดสินใจระหว่างความต้านทานในการสร้างไหล่และความเร็วในการลับเท้า

ยามโรงเรียนมัธยมหยิบเชือกหนัก 450 กรัม ฉีกผ่านการหมุนยี่สิบรอบ และไหล่ของเธอก็ร้อนผ่าวก่อนที่เท้าจะรู้สึกอะไร สิบนาทีต่อมา เพื่อนร่วมทีมที่มีเชือกความเร็ว 120 กรัม ยังคงลงสู่พื้นแบบดับเบิ้ลอันเดอร์ที่สะอาด แต่ไม่รู้สึกอะไรเลยในอ้อมแขนของเขา ทั้งสองเซสชันมีประโยชน์และให้ผลลัพธ์ที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิง ช่องว่างนั้นคือเรื่องราวทั้งหมดของการเลือกเชือกกระโดดถ่วงน้ำหนักสำหรับเล่นบาสเก็ตบอล

คำตอบสั้นๆ มาก่อน: ใช้เชือกถ่วงน้ำหนักเพื่อสร้างไหล่ แขน และความทนทานในการยึดเกาะที่จะจางหายไปในช่วงปลายควอเตอร์ที่สี่ และใช้เชือกความเร็วแสงเพื่อเพิ่มความคมชัดของฝีเท้าและจังหวะ เชือกเส้นเดียวไม่ค่อยทำงานได้ดีทั้งสองงาน ทุกอย่างด้านล่างนี้ครอบคลุมถึงแถบน้ำหนัก ตัวเลือกด้ามจับ วัสดุของเชือก และกฎการเขียนโปรแกรมที่ตามมาจากการแยกนั้น

งานเชือกถ่วงน้ำหนักอะไรที่เพิ่มให้กับนักบาสเก็ตบอล

เชือกที่หนักกว่าจะบังคับไหล่ ข้อมือ และแขนเพื่อสร้างแรงมากขึ้นทุกครั้งที่หมุน คงไว้เป็นเวลา 45 ถึง 75 วินาที ซึ่งจะเปลี่ยนไปสู่ความทนทานของไหล่ ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่ช่วยให้รูปแบบการยิงและความแข็งแกร่งของแขนคงที่เมื่อเกมเริ่มเคลื่อนไหว งานเชือกก็มีการปรับสภาพที่ไม่แพงเช่นกัน ผู้เล่นที่หนัก 70 กก. เผาผลาญพลังงานประมาณ 10 ถึง 12 แคลอรี่ต่อนาทีด้วยการกระโดด ใกล้เคียงกับการวิ่งแบบสบาย ๆ ยกเว้นว่าร่างกายส่วนบนจะทำงานจริงแทนที่จะห้อยเฉยๆ

เชือกถ่วงน้ำหนักไม่สามารถทำอะไรได้มากเท่านี้ มันจะไม่สร้างความรวดเร็วด้านข้าง การชะลอตัว หรือการเปลี่ยนทิศทาง และจะไม่ทำให้ความเร็วสูงสุดของเท้าเพิ่มขึ้น เนื่องจากมวลส่วนเกินจะทำให้การหมุนช้าลงทุกครั้ง เชือกหนักสร้างกำลัง เชือกเบาสร้างจังหวะ โปรแกรมที่เบลอเป้าหมายทั้งสองนั้นมีแนวโน้มที่จะสร้างผู้เล่นที่แข็งแกร่งในอ้อมแขนและช้าในขอบเขต

ถือว่าเชือกถ่วงน้ำหนักเป็นเครื่องมือเสริมความแข็งแรงโดยมีผลข้างเคียงต่อระบบหัวใจและหลอดเลือด และใช้เชือกเบาเป็นเครื่องมือควบคุมจังหวะที่มีผลข้างเคียงจากการปรับสภาพ ไม่มีใครแทนที่อีกคนหนึ่ง

ระดับน้ำหนัก: หนักแค่ไหนก็หนักเกินไป

น้ำหนักเชือกหมายถึงบางสิ่งเมื่อมีการระบุความยาวเท่านั้น เนื่องจากมวลจะชั่งน้ำหนักตามความยาวของเชือก เชือกหนัก 250 กรัมตัดที่ 2.8 ม. และเชือก 250 กรัมที่ความสูง 3.0 ม. อยู่ในมือที่แตกต่างกัน และมีที่จับเพิ่มส่วนเสริมของตัวเองไว้ด้านบน น้ำหนักรวม เชือกบวกที่จับทั้งสองข้าง คือจำนวนที่ควรเขียนลงในใบสั่งซื้อหรือแผนการฝึกอบรม

มวลของด้ามจับเปลี่ยนความรู้สึกมากกว่าที่แนะนำทั้งหมด ด้ามจับที่หนักจะทำให้เชือกเร่งความเร็วได้ช้าแต่ยังหมุนต่อได้ง่ายเมื่อเคลื่อนที่ ซึ่งเหมาะกับชุดปรับสภาพที่ยาวนาน เชือกหนักที่จับคู่กับด้ามจับเบาจะเฆี่ยนไปในอากาศและต้องควบคุมข้อมือให้แน่นขึ้น ซึ่งเป็นประโยชน์สำหรับผู้เล่นขั้นสูงและเป็นการลงโทษสำหรับมือใหม่

การทดสอบอย่างรวดเร็ว: หากคุณไม่สามารถถือซิงเกิลต่อเนื่องได้ 60 วินาทีด้วยจังหวะคงที่ แสดงว่าเชือกนั้นหนักเกินไปสำหรับการฝึกทักษะ ใช้เป็นเวลา 20 ถึง 30 วินาทีจนกระทั่งจังหวะหยุดนิ่ง

วัสดุในการจับและการยึดเกาะ: เมื่อเกิดข้อผิดพลาดในการซื้อ

ตัวเลือกการจัดการจะตัดสินว่าเชือกจะยังคงอยู่ในมือของคุณในนาทีที่หกหรือไม่ ดังนั้นจึงสมควรได้รับความสนใจมากกว่าสีของเชือก ด้ามจับอะลูมิเนียมคงความแข็งแกร่งภายใต้น้ำหนักบรรทุกและทนทานต่อพื้นยิมตามฤดูกาล แต่จะหนักกว่าและให้ความรู้สึกเย็นเมื่ออยู่กลางแจ้ง ด้ามจับพลาสติก PP หรือ ABS ช่วยลดน้ำหนักและลดต้นทุน ด้ามจับยางจะยึดเกาะเมื่อฝ่ามือมีเหงื่อ ซึ่งเป็นปัญหาที่พบบ่อยที่สุดสำหรับผู้เล่นบาสเก็ตบอลที่ฝึกซ้อมในร่ม ที่จับฟองน้ำและโฟมเหมาะที่สุดสำหรับมือใหม่ แม้จะดูดซับเหงื่อและสึกหรอเร็วกว่าก็ตาม

ข้อมูลจำเพาะสองประการควรค่าแก่การตรวจสอบก่อนสั่งสิ่งใด ขั้นแรก การหมุนที่ข้อต่อด้ามจับ: แบริ่งหรือการหมุน 360 องศาช่วยลดการบิดของเชือก และเชือกที่งอต้องเสียจังหวะก่อนที่ขาของคุณจะหลุดออก ประการที่สอง ขนาดของด้ามจับ เนื่องจากด้ามจับสำหรับฝึกซ้อมสำหรับผู้ใหญ่ส่วนใหญ่จะมีความยาวประมาณ 140 ถึง 150 มม. และมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 20 มม. ด้ามจับที่หนาเกินไปจะทำให้ด้ามจับหลวมขึ้น และทำให้ทุกชุดสั้นลงอย่างเงียบๆ

วัสดุเชือก ความยาว และพื้นผิวการฝึก

วัสดุมีลักษณะแตกต่างกันในแต่ละชั้น ลวดเหล็กเคลือบ ซึ่งปกติแล้วจะมีขนาด 5 มม. เป็นตัวเลือกที่เร็วที่สุดและลวดเหล็กที่คู่แข่งเข้าถึงได้ แต่จะขูดอย่างรวดเร็วบนคอนกรีตกลางแจ้งที่มีฤทธิ์กัดกร่อน เชือกพีวีซีทำงานได้ช้ากว่า ให้อภัยได้มากกว่า และใช้งานได้นานเมื่ออยู่กลางแจ้ง เชือกลูกปัด ซึ่งเป็นแบบแบ่งส่วนที่ใช้ในโครงการของโรงเรียน ถือเป็นเชือกที่ให้อภัยได้มากที่สุด เนื่องจากการกระโดดผิดจังหวะมักจะจบลงด้วยการพลาดอย่างเจ็บแสบ

ควรกำหนดความยาวไม่ให้เดา ยืนตรงกลางเชือก: ส่วนบนของด้ามจับควรพันรอบกระดูกหน้าอกหรือต่ำกว่ารักแร้เล็กน้อยสำหรับการฝึกทั่วไป และสั้นลง 5 ถึง 10 ซม. สำหรับงานที่มีความเร็วสูง อุปกรณ์ของทีมควรปรับเปลี่ยนได้ และการปรับควรคงอยู่หลังจากหมุนครบ 500 รอบ แทนที่จะคลายออกในเซตที่ 2 รายละเอียดเกี่ยวกับเวลาในการโกนแต่ละครั้งการหมุนจะครอบคลุมอยู่ในคู่มือนี้ การควบคุมความเร็วของเชือก .

การเขียนโปรแกรมเชือกถ่วงน้ำหนัก เพื่อการฝึกซ้อมและเกม

กฎการสั่งซื้อมีความสำคัญมากกว่าจำนวนที่ตั้งไว้ การทำงานเชือกหนักต้องดำเนินไปหลังจากการฝึกทักษะ ไม่เคยทำก่อนการฝึกซ้อมการยิง เนื่องจากไหล่ที่เมื่อยล้าเปลี่ยนการปลดปล่อย และร่างกายจะจดจำการชดเชย ในฤดูกาลนี้ เซสชันสั้นๆ สองครั้งต่อสัปดาห์ก็เพียงพอแล้ว นอกฤดูกาลสามก็สมเหตุสมผล

ความก้าวหน้าสี่ขั้นตอนง่ายๆ

1. สร้างพื้นฐาน: 60 วินาทีของซิงเกิ้ลที่ไม่ขาดตอนโดยใช้เชือกปัจจุบันของคุณในจังหวะคงที่
2. เพิ่มภาระ ไม่ใช่ระดับเสียง: เลื่อนไปยังแถบน้ำหนักถัดไปหลังจากทำครบ 4 เซ็ต 75 วินาทีโดยไม่หยุดพักจังหวะ
3. แบ่งสัปดาห์: เซสชันหนัก 2 เซสชันและเซสชันความเร็ว 2 เซสชัน โดยมีเวลาอย่างน้อย 48 ชั่วโมงระหว่างวันที่หนักหน่วง
4. ลดลงก่อนเกม: หยุดการทำงานแบบถ่วงน้ำหนัก 48 ชั่วโมงก่อนให้ทิป และเก็บเฉพาะการตั้งค่าความเร็วแสงที่สั้นเท่านั้น

รูปแบบที่ใช้การได้ในฤดูกาล: เชือกหนักในวันจันทร์หลังฝึกซ้อม, เชือกเร็วในวันอังคารก่อนฝึกทักษะ, เชือกหนักอีกครั้งในวันพฤหัสบดี, เชือกเร็วในวันเสาร์ เวลาเพิ่มทั้งหมดคือประมาณ 20 นาทีต่อสัปดาห์

หากคุณกำลังเตรียมรายชื่อเต็มแทนที่จะเป็นผู้เล่นคนเดียว การฝึกกระโดดเชือก ครอบคลุมโครงสร้างแบบถ่วงน้ำหนักและแบบมาตรฐานโดยปรับความยาวได้

รายการตรวจสอบการจัดหาสำหรับโค้ชและผู้ซื้ออุปกรณ์

คำสั่งซื้อของทีมและสายการค้าปลีกล้มเหลวในรายละเอียดที่ไม่เคยปรากฏในรูปถ่ายผลิตภัณฑ์ ขอสิ่งเหล่านี้เป็นลายลักษณ์อักษรก่อนที่ตัวอย่างจะได้รับการอนุมัติ:

• น้ำหนัก ความคลาดเคลื่อน และความยาวอ้างอิง เชือกหนัก 250 กรัมที่มีความยาวตามที่ระบุและพิกัดความเผื่อบวกหรือลบ 5 กรัมเป็นข้อมูลจำเพาะ “เชือกหนัก” เป็นบทสนทนา
• ประเภทด้ามจับและลูกปืน ยืนยันการหมุน 360 องศา และดูว่าข้อต่อใช้ลูกปืนหรือบุชชิ่งธรรมดาหรือไม่
• ความแม่นยำของตัวนับ หากเชือกนับการกระโดด ให้ทดสอบที่การหมุน 100 และ 500 รอบ การเบี่ยงเบนเกินหนึ่งเปอร์เซ็นต์ทำให้ข้อมูลไม่มีประโยชน์สำหรับผู้เล่น
• ความทนทานของการเคลือบและการพิมพ์ การเคลือบผิวและการพิมพ์ควรผ่านการทดสอบการตกกระแทกและการสัมผัสกับไม้เนื้อแข็งซ้ำๆ
• การปรับฮาร์ดแวร์และระยะเวลารอคอยตัวอย่าง ตรวจสอบว่าการตั้งค่าความยาวไม่เลื่อนหลุดหลังจากการใช้งานหนัก และยืนยันว่าตัวอย่างใช้เวลานานเท่าใด

อย่าอนุมัติตัวอย่างตามน้ำหนักเพียงอย่างเดียว ชั่งน้ำหนักตามความยาวที่กำหนด กระโดด 100 รอบ จากนั้นตรวจสอบการบิด การลื่นของแฮนด์ และการดริฟท์แบบสวนทาง

เนื่องจากสายการผลิตของเราเริ่มต้นตั้งแต่การผลิตแม่พิมพ์และการฉีดขึ้นรูปไปจนถึงการตกแต่งพื้นผิวและการประกอบขั้นสุดท้าย ผู้ซื้อมักจะได้รับการร้องขอจากเราหนึ่งรายการ: น้ำหนัก ความยาวอ้างอิง และพิกัดความเผื่อในข้อความเดียวกัน เป็นข้อกำหนดเดียว ไม่ใช่สาม

ข้อผิดพลาดห้าประการที่ทำให้ผู้เล่นช้าลง

• การใช้เชือกหนักสำหรับอันเดอร์คู่ มวลส่วนเกินจะทำลายจังหวะ เปลี่ยนไปใช้เชือกลวดอ่อนในวันที่มีความเร็ว
• กระโดดบนคอนกรีตเปลือยด้วยเชือกลวด การขัดถูจะทำให้ชั้นเคลือบตายภายในไม่กี่สัปดาห์ ใช้เสื่อหรือเคลื่อนย้ายกลางแจ้งด้วยพีวีซี
• จับหนักขึ้นแทนที่จะผ่อนคลาย การยึดเกาะที่แน่นจะเพิ่มความเมื่อยล้าของปลายแขน และทำให้เซ็ตสั้นลงมากกว่าน้ำหนักของเชือกที่เคยทำได้
• ซื้อเชือกที่มีความยาวคงที่หนึ่งเชือกสำหรับทั้งทีม ขนาดมือจับสองหรือสามขนาดพอดีกับบัญชีรายชื่อดีกว่ามาก
• เพิ่มงานที่ถ่วงน้ำหนักระหว่างสัปดาห์เกม การโหลดครั้งใหม่บวกกับการแข่งขันเท่ากับการเจ็บไหล่ในช่วงเวลาที่ผิด

ข้อผิดพลาดที่แพงที่สุดคือการยื่นเชือกหนัก 800 กรัมให้กับผู้เล่นที่ยังไม่สามารถจับจังหวะได้คงที่เป็นเวลา 60 วินาที นั่นสอนการชดเชย ไม่ใช่ความแข็งแกร่ง

เลือกน้ำหนักตามเป้าหมาย ที่จับโดยเหงื่อและการจับ วัสดุเชือกตามพื้นที่คุณฝึก และน้ำหนักบรรทุกตามปฏิทิน ผู้เล่นที่วิ่งเชือกสั้น 4-5 ครั้งต่อสัปดาห์ หนัก 2 ครั้งและเบา 2-3 ครั้ง มักจะสังเกตเห็นว่าความทนทานของไหล่ดีขึ้นภายใน 3-4 สัปดาห์ ในขณะที่จังหวะการทำงานช่วยให้เท้าเร็วขึ้นตลอดฤดูกาลที่ยาวนาน

ข้อผิดพลาดที่ควรหลีกเลี่ยงคือการซื้อเชือกเป็นการซื้อครั้งเดียว โปรแกรมบาสเก็ตบอลส่วนใหญ่จะใช้เชือกสองเส้นต่อผู้เล่นหนึ่งคน: เชือกที่หนักกว่าสำหรับบล็อกเสริมความแข็งแกร่งและการปรับสภาพ และเชือกความเร็วแสงสำหรับการใช้เท้าที่ไม่เคยข้าม คู่นั้น ได้รับการระบุอย่างถูกต้องและเปลี่ยนใหม่เมื่อสารเคลือบสึกหรอ มีประสิทธิภาพในสนามมากกว่าเชือกเส้นเดียวที่ขายเป็นคำตอบอเนกประสงค์